உலக நாடுகள் தங்கள் பாதுகாப்பு சக்திகளை மேம்படுத்தும் முயற்சியில் பல்வேறு போர் விமானங்களை உருவாக்கி வருகின்றன. இதில் முக்கியமானவை சூப்பர்சோனிக் மற்றும் ஹைபர்சோனிக் விமானங்கள் ஆகும். இரண்டுமே அதிவேகத்திற்காக பிரபலமானவை என்றாலும், அவற்றின் செயல்முறை, வடிவமைப்பு, எரிபொருள், மற்றும் தற்காப்பு திறன் ஆகியவை முற்றிலும் மாறுபட்டவை. சூப்பர்சோனிக் விமானங்கள் ஒலியின் வேகத்தை ஐந்து மடங்கு வரை கடக்கக்கூடியவையாக இருந்தாலும், ஹைபர்சோனிக் விமானங்கள் அதையும் மீறி உலகளாவிய தாக்குதல்களுக்கு வழிவகுக்கின்றன. இவ்விரு விமானங்களின் வேறுபாடுகள் எதிர்கால போர்களின் திசையை தீர்மானிக்கும் அளவுக்கு முக்கியமானவை.
சூப்பர்சோனிக் விமானங்கள் டர்போஜெட் என்ஜின் மூலம் இயக்கப்படுகின்றன, அதேசமயம் ஹைபர்சோனிக் விமானங்கள் ஸ்கிராம்ஜெட் எனப்படும் மிக முன்னேற்றமான இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. அவற்றின் வேகம் Mach 5-ஐ கடந்தும் 6,000 கிலோமீட்டர் மணிநேரம் வரை சென்று சேர்கிறது. இது கண்டங்களை சில நிமிடங்களில் கடக்க வைக்கும் அதிவேகம். இத்தகைய வேகத்தில் பறக்கும் போது 2,000°C வரை வெப்பம் உருவாகுவதால், அவை கார்பன் கலவைகள் மற்றும் சிறப்பு குளிரூட்டும் அமைப்புகள் கொண்ட பொருட்களால் தயாரிக்கப்படுகின்றன. இதனால், அவற்றை உருவாக்குவது உலகின் மிகக் கடினமான தொழில்நுட்ப சவாலாக கருதப்படுகிறது.
ஹைபர்சோனிக் விமானங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கடுமையான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. அவற்றின் மிகுந்த வேகம் காரணமாக உருவாகும் பிளாஸ்மா கவசம் ரேடார் அலைகளை உறிஞ்சிவிடுகிறது. இதனால் அவை எதிரி நாட்டின் கண்காணிப்பில் சிக்காமல் தாக்குதல் நடத்த முடியும். சூப்பர்சோனிக் விமானங்கள் பெரும்பாலும் வான்போர் மற்றும் திடீர் தாக்குதல்களுக்கு பயன்படும் போது, ஹைபர்சோனிக் விமானங்கள் உலகளாவிய தூரத்திலிருந்தே தாக்குதல்களை நடத்தும் திறன் கொண்டவை. இதனால் அவை எதிர்கால வான்போரில் முக்கிய பங்காற்றவுள்ளன.
அமெரிக்கா, சீனா, ரஷ்யா போன்ற நாடுகள் இத்துறையில் கடும் போட்டியில் ஈடுபட்டு வருகின்றன. ஹைபர்சோனிக் தொழில்நுட்பம் வெறும் வேகத்தை அதிகரிப்பதற்கான முயற்சி அல்ல; அது முழுமையான பாதுகாப்பு மற்றும் தாக்குதல் அமைப்பை மறுவியக்கி எழுதுகிறது. வரவிருக்கும் காலத்தில், இத்தகைய விமானங்கள் சைபர்-சைபை திரைப்படங்களில் காணப்படும் காட்சிகளை உண்மையாக்கும். உலகம் புதிய வான்போர் யுகத்தை நோக்கி நகர்கிறது என்பதில் ஐயமில்லை.
