சென்னை: “தமிழகத்தில் 3 ஆண்டுகளாக தயாரிக்கப்பட்டு ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக கிடப்பில் போடப்பட்ட மாநில கல்விக் கொள்கை, ஒரே நேரத்தில் தூசி தட்டி வெளியிடப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே தமிழகத்தில் நடைமுறையில் இருந்த திட்டங்களுக்கு புதிய நிறம் கொடுத்த மாநில கல்விக் கொள்கை, 11 ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வு ரத்து, எட்டு இலக்கக் கல்வி, பருவநிலை மாற்றக் கல்வி போன்ற சில புதிய திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
ஆனால், தமிழ் வழிக் கல்வியை செயல்படுத்த எந்த திட்டமும் அறிவிக்கப்படவில்லை என்பது கண்டிக்கத்தக்கது. 2020-ம் ஆண்டு மத்திய அரசு வெளியிட்ட தேசிய கல்விக் கொள்கைக்கு மாற்றாக தமிழகத்தில் புதிய மாநில கல்விக் கொள்கை தயாரிக்கப்பட்டு வெளியிடப்படும் என்று முதல்வர் மு.க. ஸ்டாலின் அறிவித்த போதிலும், அதன் மீது எந்த ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்படவில்லை. டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி டி. முருகேசன் தலைமையில் கல்விக் கொள்கைக் குழு அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அதில் உள்ள கல்வியாளர்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிக்கப்படவில்லை, மேலும் மாநில அரசு ஒரு செயல் திட்டத்தை செயல்படுத்தி வருகிறது.
இந்தக் குழுவில் இடம்பெற்றிருந்த ஜவஹர்ணசீர் போன்ற கல்வியாளர்கள், அதை ஒரு கொள்கையாக முன்வைக்க அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதாகக் குற்றம் சாட்டினர். இது அப்போது பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. நீதிபதி டி. முருகேசன் தலைமையிலான குழு தனது வரைவு அறிக்கையை ஜூலை 1, 2024 அன்று முதல்வர் மு.க. ஸ்டாலினிடம் சமர்ப்பித்தது. அதைத் தொடர்ந்து, வரைவு அறிக்கை பகிரங்கப்படுத்தப்பட்டது, கல்வியாளர்கள், பெற்றோர்கள், மாணவர்கள் போன்றோரின் கருத்துக்கள் கோரப்பட்டன, மேலும் வரைவு அறிக்கையில் திருத்தங்கள் செய்த பிறகு இறுதி அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
இருப்பினும், ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக வரைவு அறிக்கையின் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் தமிழக அரசு தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. தமிழக அரசு ஏன் மாநில கல்விக் கொள்கையை வெளியிடவில்லை? பாட்டாளி மக்கள் கட்சி பலமுறை வலியுறுத்தியதைத் தொடர்ந்து, தமிழக அரசு எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் கல்விக் கொள்கையை வெளியிட்டுள்ளது. வரைவு அறிக்கை குறித்து கல்வியாளர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோரின் கருத்துக்களைக் கேட்காமல், தமிழக அரசு தன்னிச்சையாக வரைவு அறிக்கையை இறுதி செய்துள்ளது. இது மாநில கல்விக் கொள்கையில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
அதன் ஆங்கிலம் படிவத்திற்கும் தமிழ் படிவத்திற்கும் இடையே ஆயிரக்கணக்கான முரண்பாடுகள் உள்ளன. இவை அனைத்திற்கும் மேலாக, கூட இல்லாமல் தமிழ்நாட்டில் பள்ளிக் கல்வியை மேம்படுத்த இந்தத் துறைக்கு அதிக நிதி ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்ற அடிப்படை புரிதல், மேலும் அந்தத் துறைக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதி மிக அதிகமாக இருப்பதாகக் கூறப்படுவதால், மாநிலக் கல்விக் கொள்கையின் நோக்கம் கல்வித் தரத்தை உயர்த்துவது அல்ல, மாறாக, திராவிட மாதிரி அரசாங்கத்தின் அரை மனதுடன் செயல்பாடுகளைப் பாராட்டுவது என்பது தெளிவாகிறது. கல்விக் கொள்கை இங்குதான் தோல்வியடைந்துள்ளது.
மாநிலக் கல்விக் கொள்கையில் அனைவரும் அதிகம் எதிர்பார்க்கும் விஷயம், பள்ளிக் கல்வியில் தமிழ் கட்டாயப் பயிற்றுவிக்கும் மொழியாக்கப்படுமா என்பதுதான். 2006-ம் ஆண்டின் கட்டாயத் தமிழ் மொழிப் பாடச் சட்டம் முழுமையாக செயல்படுத்தப்படுமா? இந்த இரண்டு எதிர்பார்ப்புகளும் ஏமாற்றத்தையே அளித்துள்ளன. மாநிலக் கல்விக் கொள்கையின் எந்தப் பகுதியிலும் தமிழ் கட்டாயப் பாடமாக அறிவிக்கப்படவில்லை. நீதிபதி டி. முருகேசன் தலைமையிலான குழு பல இடங்களில் கருத்துக் கணிப்புகளை நடத்தியபோது, பங்கேற்றவர்களில் பலர் 12-ம் வகுப்பு வரை தமிழை கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினர்.
ஆனால், கருத்துகளைப் பொருட்படுத்தாமல் தமிழை கட்டாயப் பயிற்றுவிக்கும் மொழியாக அறிவிக்க திமுக அரசு தவறிவிட்டது. இது திமுக தமிழுக்கு செய்த துரோகம். தமிழ் கட்டாயப் பாடம் தமிழ்நாட்டில் 10-ம் வகுப்பு வரை தமிழை கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் 2006-ம் ஆண்டு சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. இருப்பினும், சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டு 19 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், இந்த ஆண்டும் 10-ம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் தமிழ் கட்டாயப் பாடமாக மாற்றப்படவில்லை. இது தொடர்பான வழக்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உச்ச நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள நிலையில், அதை விசாரணைக்குக் கொண்டு வந்து வழக்கில் சாதகமான தீர்ப்பைப் பெறவும், தமிழ்நாட்டில் தமிழை கட்டாயப் பாடமாக்கவும் தமிழக அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.
இருப்பினும், இந்தச் சட்டம் மிகச் சிறப்பாக செயல்படுத்தப்படுவதாகவும், இந்தச் சட்டம் பிற கல்வி வாரியங்களின் கீழ் இயங்கும் பள்ளிகளுக்கும் விரிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும் மாநிலக் கல்விக் கொள்கை அப்பட்டமான பொய்யைச் சொல்லியுள்ளது. இது திமுக அரசு தமிழுக்குச் செய்யும் இரண்டாவது துரோகமாகும். மத்திய அரசின் தேசிய கல்விக் கொள்கையில் கூட, குறைந்தபட்சம் 5-ம் வகுப்பு வரையிலும், 8-ம் வகுப்பு மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட வகுப்புகளுக்கு முன்னுரிமை அடிப்படையில். தாய்மொழிக் கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது. இருப்பினும், தமிழுடன் ஆட்சிக்கு வந்த திமுக ஆட்சியின் போது, தமிழ்நாட்டில் தமிழ் கட்டாயப் பயிற்றுவிப்பு மொழியாக மாற்றப்படவில்லை.
திமுக, பல தசாப்தங்களாக தாய் தமிழுக்கு துரோகம் இழைத்து வரும் அவருக்கு, மொழிக் கொள்கை பற்றிப் பேசுவதற்கு சிறிதும் தகுதி இல்லை. தமிழ்நாட்டில், சில தசாப்தங்களுக்கு முன்பு வரை, மொத்த மாணவர்களில் 80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் அரசுப் பள்ளிகளிலும், மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலானோர் தனியார் பள்ளிகளிலும் படித்தனர். ஆனால் இப்போது, மொத்தம் 37,554 அரசுப் பள்ளிகளில் 52.75 லட்சம் மாணவர்கள் மட்டுமே படிக்கும் நிலையில், 12,970 தனியார் பள்ளிகளில் 63.42 லட்சம் மாணவர்கள் படிக்கின்றனர்.
அரசுப் பள்ளிகளில் கல்வியின் தரம் மோசமடைந்து வருகிறது. பணம் உள்ளவர்கள் மட்டுமே தனியார் பள்ளிகளில் தரமான கல்வியைப் பெற முடியும் என்ற சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது. இந்த நிலையை மாற்ற புரட்சிகரமான மாநிலக் கல்விக் கொள்கையைத் தயாரிப்பதற்குப் பதிலாக, அரசுப் பள்ளிகளில் இருந்து மாணவர்களை தனியார் பள்ளிகளுக்குத் திரும்பச் செய்யும் கொள்கையைத் தமிழக அரசு தயாரித்துள்ளது.
இது அரசுப் பள்ளிகளை மேலும் சீரழிக்கவே வழிவகுக்கும். தாய்மொழி மற்றும் தாய்மொழி சார்ந்த கல்வியை ஊக்குவிக்காத அனைத்துக் கொள்கைகளும் குப்பை. அந்த வகையில், தமிழ்நாடு மாநிலக் கல்விக் கொள்கையும் குப்பைக் கொள்கைதான்,” என்று அவர் கூறினார்.
